Van een “révolution des caleçons” tot een “cordon de velours”
Johan Sanctorum
“Hij kan het niet”,- aldus Louis Tobback, refererend naar voorzitter Bart De Wever, want “de N-VA wil niet”. Het is vreemd dat deze uitspraken voorpaginanieuws worden, want hier stampt Tobbac
k toch wel een grote open deur in. Ook ondergetekende heeft het op deze webstek al maanden geleden geponeerd: : de N-VA is een gespleten partij waarvan de radicale aanhang (deels uit het VB gemigreerd) druk blijft zetten op de onderhandelaars. De basis is radicaler dan de top: vervelend voor een partij die gesommeerd wordt om “haar verantwoordelijkheid te nemen”. Dat er een gematigde “Zuidflank” zou zijn, aangevoerd door de nieuwe flamingant Siegfried Bracke, is een verzonnen spin-verhaal van de partij zelf, om haar verdeeldheid te camoufleren. De N-VA moet daarom een soort interne compromissenpolitiek bedrijven, die ze extern beweert af te zweren.
Anderzijds is het natuurlijk politiek veelzeggend dat een oude krokodil als Louis Tobback uitgerekend vandaag de beleefdheidsvormen achterwege laat jegens De Wever en C°. Het is zonder meer het startsein van een publieke diffamatiecampagne die onvermijdelijk moet eindigen in een totale politieke diskwalificatie van de N-VA. De impliciete redenering is dan dat men “het signaal van de kiezer begrepen heeft”. Als signaalgever had de partij een betekenis, maar nu is het aan de andere, “ernstige” partijen om de boodschap te recupereren, in het belang van het land, zijn economie, enz.
Deze klokkenluiderslogica is tegelijk een eerbetoon en een dumpingsproces. De weinig diplomatieke taal van Tobback is dan ook vooral trendsettend bedoeld, als een caesuur in de publieke opinievorming: het is mooi geweest, maar nu moeten we dringend back to business, voor de slinkende kredietwaardigheid van de Belgische staat ons veel geld gaat kosten. De geruisloze overgang van een regering-in-lopende-zaken naar een echt zakenkabinet loopt daarmee perfect synchroon.
Ik zou daarom durven spreken van een cordon de velours dat in de maak is,- een fluwelen cordon dat de N-VA zachtjes de geschiedenis indrijft, hét biotoop van Bart De Wever, waar hij dan zichzelf kan bestuderen. De hybride persoonlijkheid van Bart De Wever (intellectueel briljant maar sociaal gehandicapt) kan nu helemaal uitgespeeld worden als een stigma dat de N-VA in haar geheel treft: een partij met een sterke boodschap maar een duistere verborgen agenda, die zelfs voor de leden niet helder is, getuige daarvan de recente warrige communicatie. De a-typische De Wever hoort in de politiek eigenlijk niet thuis, zo zal het volgende statement luiden. Men wil hem terugloodsen naar een splendid isolation van denker, academicus, historicus.
Ik zou daarom durven spreken van een cordon de velours dat in de maak is,- een fluwelen cordon dat de N-VA zachtjes de geschiedenis indrijft, hét biotoop van Bart De Wever, waar hij dan zichzelf kan bestuderen.
Het is ondertussen opvallend dat de politieke commentatoren de partij nog enig respijt gunnen: ze kennen hun geschiedenis niet. Starend naar piekende peilingen, zien ze niet dat het eigenlijk al afgelopen is en dat het Stalingrad (om De Wevers eigen beeldspraak i.v.m. het Vlaams Belang te gebruiken) voor de deur staat. Persoonlijk zou ik eerder van een Waterloo spreken, want er zal zeker ooit nog een monument verrijzen voor de grootste generaal en de slechtste strateeg die de Vlaamse beweging ooit heeft gekend.
Zo bijvoorbeeld Bart Maddens, net niet gebombardeerd tot partij-ideoloog, in “De scalp van Bart De Wever” (DM/15/4):
“De grote volksopstand tegen Bart De Wever heeft zich nog niet gematerialiseerd. De ‘spontane’ Belgicistische manifestaties zijn een uiterst marginaal fenomeen. De waarheid is dat de pret nog steeds niet op kan bij veel Vlamingen: eindelijk is er een politiek zwaargewicht die ook eens ‘nee’ durft te zeggen tegen de Franstaligen.”
Dat klopt, maar de tijd speelt in het voordeel van francofoon België. Voor hen hoeft er niets, ze wachten gewoon tot het liedje uit is. En er zal ook geen “volksopstand” komen, wel een uitputting, een slijtage van het oorspronkelijke elan, ten voordele van een discours van de nieuwe zakelijkheid. Zoals een verliefde huisvader na een romantische escapade toch terug naar moeder-de-vrouw sloft.
Ook Bart Brinkman gunt De Wever nog enig uitstel (DS van 15/4) , en wijst er fijntjes op dat de partij van Tobback nog niet de helft haalt in de peilingen t.o.v. van de N-VA. Ook dat is waar, maar het is een democratisch-mathematisch argument dat in België sowieso geen hout snijdt. België is een façade-democratie waar een meerderheid geen macht heeft, en waar minderheden zich gedragen als essentialia, pure kwaliteiten waarop de rekenkunde geen vat heeft. De SP-A leeft al jaren boven zijn stand en maakt ook het mooie weer op bijvoorbeeld de VRT, daar zijn legendarisch geworden verhalen over in omloop. Het Vlaams Belang anderzijds behaalde in 2004 een kwart van de Vlaamse stemmen maar werd politiek zorgvuldig buitenspel gehouden dankzij een nooit gezien demoniseringscampagne. Getallen tellen bij ons niet, ze vormen maar de dekmantel van een systeem dat op zeer stabiele machtsverhoudingen berust, dankzij het fameuze compromis belge.
De laatste der sansculotten
Zo zal de N-VA het ultieme etiket krijgen dat ze steeds weer tracht te ontlopen maar tegelijk uitl
okt: dat van de politieke irrelevantie. De kern van de zaak is, dat een partij die zich tegen het Belgische systeem keert, in de Wetstraat niets te zoeken heeft. De these dat men de instellingen van binnenuit zal hervormen is een dwaling (ook niet van buitenuit trouwens), omdat elke niet-traditionele, niet-“staatsdragende” partij vroeg of laat wordt afgestoten. Dat zit in de genen van het Belgisch bestel, en daar valt niets aan te veranderen. De Wever wilde/kon niet plooien en zal nu de woestijn ingestuurd worden zoals de aloude zondebok der Israëlieten.
Historici moeten hier toch een déjà-vu gevoel krijgen. Denken we maar aan de Meetingpartij, in Antwerpen ontstaan en groot geworden tussen 1862 en 1872. Deze flamingante en anti-Belgische protestpartij was op een zeker ogenblik echt bedreigend voor het regime, maar de traditionele trias van liberalen, socialisten en katholieken slaagde erin, het hoofd koel te houden en wachtte gewoon tot de storm overwaaide. Uiteindelijk ging de Meetingpartij op in de katholieke partij, ook dat is een interessant historisch precedent…
Ik hoop dat de snuggere strategen van de N-VA toch beseffen dat de isoleringsstrategie van meetaf aan de bedoeling was, en dat het kwestie was voor de verliezers om tijd te winnen en te wachten tot de publieke opinie rijp is voor een grote bocht.
Het fluwelen cordon verwijst het aloude cordon sanitaire rond het Vlaams Blok/Belang meteen naar de geschiedenis. Het voelt fluwelig aan, het baadt in een flou artistique, omdat men lessen heeft getrokken uit de manier hoe het Vlaams Belang een harde schutskring beantwoordde met nog hardere oppositietaal die aansloeg. Ook dat eerste cordon was een complot-strategie van verliezers (na de gemeenteraadsverkiezingen van 1988), die, door een manipulatie van het democratisch systeem en een isolering van de winnaar, hun nederlaag in een overwinning konden omzetten. De reden waarom De Wever en de zijnen aanvankelijk zoveel krediet en media-aandacht kregen, was overigens een uitloper van die cordonstrategie. Tot men besefte dat men van de regen in de drop was gelopen.
Neem de Vlaming zijn onderbroek af, en de echte Vlaamse vlag, wit met een streepje bruin, is gevallen. Het cordon-de-velours sluit zich perfect en geruisloos, met een caleçon als ultieme stoplap. Lachen geblazen rond de Calimero-partij die nu ook letterlijk met de broek op de enkels staat.
De positie van de N-VA wordt dus stilaan ridicuul: 9 maanden na een klinkende verkiezingsoverwinning aan de kant geschoven worden wegens vervelend, impertinent en contournable. Van zodra de media dit oordeel overnemen, is het afgelopen. En de media zeggen wat het publiek wil horen, zo betoogden we al in het boek “Media en journalistiek in Vlaanderen”.
De ironie van de zaak is nu, dat een pleitbezorger van bovenstaand motto de N-VA zelf in de vernieling aan het rijden is. Toen ex-VRT-journalist Siegfried Bracke zich publiek bekloeg over de controles die de stad Gent uitvoerde aangaande zijn reële woonstatus, en onbedacht het woord “onderbroek” aan deze affaire ophing, wist ik dat dit zich tegen hem zou keren.
Ten eerste omdat de complottheorie zo onwaarachtig klinkt, en ten tweede omdat kiezers sowieso niet houden van tactisch-verhuizende migranten-politici zoals Bracke. En ten derde, het meest hilarische van al: dit gaat om onderbroeken. Neem de Vlaming zijn onderbroek af, en de echte Vlaamse vlag, wit met een streepje bruin, is gevallen. Het cordon de velours sluit zich perfect en geruisloos, met een caleçon als ultieme stoplap en witte vlag van de overgave. Lachen geblazen rond de Calimero-partij die nu ook letterlijk met de broek op de enkels staat.
Bracke zal waarschijnlijk gedacht hebben dat het stalkingverhaal weer een enorme vloedgolf van sympathie en Vlaamse underdoggevoelens ging opleveren: van de frietrevolutie naar de onderbroekenopstand (la révolution des caleçons,- ik vertaal alvast voor onze vrienden van Le Soir). Maar die tijd lijkt voorbij: de (z)onderbroek of sans-culotte, zoals de pauper werd genoemd die dienst nam in het leger van Napoleon, staat eenzaam, belachelijk en wapenloos het einde van de veldslag af te wachten. Hij wordt niet eens afgemaakt, de vernedering is zo al erg genoeg.
Benieuwd wat een man-van-eer-en-principes zoals Bart De Wever denkt over de lapzwanzerij van zijn luitenant op de zuidflank. Met Siegfried Bracke sneuvelt elke waardigheid en elk intrinsiek kwaliteitsbesef. Hij deed het al eens met de VRT, die meer kijkergericht moest produceren, hij doet het nu met de N-VA. Dat is veel erger dan populisme, het zogenaamde bespelen van het Volksempfinden. Het is zich grandioos verkijken op hoofdzaken en nevenzaken, een totale afwezigheid van goede smaak en een versoaping die onvermijdelijk eindigt in een ondergoeddiscussie. Met de slag is de N-VA een ideologieloze partij geworden. Bart De Wever heeft er nog een conservatieve formatie van het rechtse fatsoen willen van maken, met de onvermijdelijke Theodore Dalrymple als boegbeeld,- maar nu dreigt de totale ideologische implosie, bewerkstelligd door de man die de eer van zijn partij verbond aan de mottenballengeur van zijn kleerkast.
En zo zijn Tobback en Bracke objectieve bondgenoten. Ooit zal de analyse wel gemaakt worden wat de precieze drijfveer van ex-SP.A-er Siegfried Bracke was om zich bij de N-VA aan te sluiten. De herboren CD&V kan nu de conservatieve kleinburgerij terug inpikken, de open-VLD (en wie weet LDD) de middenstanders, en het Vlaams Belang de radicale flaminganten. Het Belgische lijk zal terug uit zijn graf kruipen, zoals het dat al zo dikwijls deed, en de Vlaming trekt zijn vuile onderbroek terug aan. Binnen luttele maanden verwacht niemand nog wat van de N-VA, tenzij gespierde taal op het Vlaams Nationaal Zangfeest. De demon is dan terug in zijn eigen niche gekropen en verzandt tot het zoveelste epifenomeen van de Vlaamse beweging.
We kunnen dan weer met een schone lei beginnen –nu ja, schoon….-, en de Vlaamse republiek uitdenken buiten het giftige Wetstraat-format, maar ook buiten de vale romantiek van de Vlaamse beweging. Moge het ook voor de N-VA een les zijn dat het Belgische cordon-denken veel soepeler en veelzijdiger is dan ze zelf voor mogelijk houdt.
Johan Sanctorum
“De tijd speelt in het voordeel van francofoon België. Voor hen hoeft er niets, ze wachten gewoon tot het liedje van N-VA uit is.”
Dat kan ook alleen maar omdat andere Vlaamse politici en hun partijen het Vlaamse volk bedriegen.
“Bracke zal waarschijnlijk gedacht hebben dat het stalkingverhaal weer een enorme vloedgolf van sympathie en Vlaamse underdoggevoelens ging opleveren…”
Onder stalking versta ik het obsessief achtervolgen van een persoon. De stalker wil controle over het slachtoffer en stelt alles in het werk om zijn of haar leven voortdurend te kunnen verstoren.
In die zin, werd SB mijns inziens niet gestalkt. Er werd hem hooguit een neus gezet.
Maw er zal niets veranderen.
Niets veranderen? Wel, de huidige status quo is teken van volle verandering. Bovenstaand artikel lijkt meer op intellectuele zelfbevrediging dan op een feitelijke analyse. Als proza is het onderhoudend, als politieke analyse is het mager.
Ook is het zo, dat wie gestalkt wordt in opdracht van een notabele, niet altijd op de empathie kan rekenen van diegenen die daar op de hoogte van zijn – alsof hem, in tegendeel, een eer te beurt is gevallen, alsof hem een gunst wordt bewezen; ja, alsof men het slachtoffer benijdt wat hem overkomt.
Een slip(pertje) van de onderbroekenhumor ?
Wat Johan Sanctorum hier schrijft, is misschien wel wat er gaande is. Het “cordon sanitair” rond het VB is destijds ingesteld, niet omdat het extreem-rechts of xenofoob zou zijn (daar zou ik nog enig begrip voor kunnen hebben), maar omdat het belgisch staatsgevaarlijk was… Nu is het de beurt aan de N-VA. Die zijn misschien wel niet “fascistoïde”, maar “die kunnen het niet” is dan de redenering (die met een collaborerende pers, die zo iemand als Tobback een geweldige megafoon geven, ingang moet vinden…)
De Vlamingen zijn nu eenmaal geen revolutionair volkje, toch is het opvallend dat ze na al die maanden, volgens de opiniepeilingen, massaal achter de N-VA blijven staan… maar, was het de RAL destijds niet die al stelde: “moesten verkiezingen iets uithalen, werden ze afgeschaft”: dat zijn de conservatieve belgische krachten nu aan het bewijzen!
Analyses maken is één ding, oplossingen aanreiken is al heel wat moeilijker. Geef de N-VA de kans en de steun om inderdaad iets te veranderen in dit land!
Bart DN
Er is een feite nooit zoiets als een ‘Momentum’ geweest voor Vlaanderen. De Vlamingen zelf zijn daarom veel te verdeeld. De psychosyndromatiek van dit land heeft de Vlamingen enorm verscheurd. Weinigen willen dit gehoord hebben omdat dit noopt tot zelfreflectie en bijsturing van het ‘zelf’.
Ik vrees dat Vlaanderen overrompeld zal worden, en niet in het minst door een eigen diep aantastend defaittisme en een enorm gemis aan ‘spirit’ (waarin de mens slechts nog herleid wordt tot een hoopje cellen met de ‘weldaden’ van het materialisme als kader waarin het dan te leven heeft) en waarbij deze ledigheid al ettelijke decennia lang gevuld wordt door consumentisme en allerlei valse behoeften. Als eenmaal de val van het laatste politieke systeem in deze wereld – het ‘kapitalisme’ – voltrokken zal zijn gaan de Vlamingen er schamel en schrander bijstaan… geestelijk leeg en materiaal doodgebloed… met niets in het hart of in de handen… idem dito het neoliberale “V”-Vlaanderen… dat haar Vlamingen een ontzielde schelp aanbiedt.
Finaal is het ook de vrees om het verlies van die materiele welvaart dat de meeste Vlamingen nu terug in het gelid zal laten lopen. Luis Tobback bespeelt hier een gevoelige broeksriem-snaar van de Vlaming… De materiele welvaart lijkt me tevens ook te eng het motief te zijn waarom dat de “V”-Vlamingen onafhankelijk willen worden. Beide motieven zijn één en hetzelfde en ze zijn op die manier dan ook in één en hetzelfde bedje ziek.
“V”-Vlaanderen gaat onder meer dan één paradox gebukt
Maar of dit zomaar het einde is van de crisis, weet ik nog zo niet… Misschien zullen kleine staten genoodzaakt wel ooit eens moeten gaan fuseren. Soms neemt de geschiedenis een wending omwille van totaal andere, nooit voorziene gebeurtenissen. Niemand heeft een glazen bol. De toekomst is en blijft totaal onduidelijk.
Derde crisis, goede crisis? Ooit zullen de reserves op zijn. Dat weten de franstaligen ook wel.
Ik blijf erbij : ooit stappen die francofonen uit de Belgische constructie, en dan goed voorbereid en volstrekt unaniem.
En, wie weet, kunnen ze Wallonie-Bruxelles wel door de Internationale Gemeenschap doen verzilveren.
In dat geval gaat Vlaanderen er bekaaid bijstaan en ook het “V”-Vlaanderen.
“U wenste toch onafhankelijkheid?”, wordt er dan misschien gezegd. Misschien krijgen we het dan ook gepresenteerd op een manier waarop we onszelf nooit hebben voorbereid.
Voor hen die hoopvol denken dat er binnen de N-VA tweespalt heerst: ja, er zijn vele nuances in onze partij. De ene is al wat rechtlijniger dan de ander genuanceerd is.
Maar wat wel opvalt, is dat deze strekkingen mekaar vinden en het goed vinden met mekaar. Realisme bindt ons allen.
En dat bindmiddel is belichaamd in de figuur van onze voorzitter. Mag ik er even fijntjes op wijzen dat hij vorige maand herkozen is met 99% van de stemmen. Als hij te zacht is voor de hardleerse basis, is dat dan een basis van 1%?
Het fluwelen cordon is niet zo fluweel als de belgicisten willen voorstellen. Het is even hard als ieder cordon: een maatschappij die leeft dankzij het uitsluiten van mensen is keihard. Want mensen uitsluiten door hen te beschuldigen van te willen uitsluiten… Wie is dan harder? Zij die het doen of zij die verdacht worden van het te willen doen?
Het meest opvallende is dat “men” nu al negen maand nodig heeft om de Vlaamse publieke opinie te bewerken, maar men steekt nu een tobbackiaans tandje bij, want de peilingen blijven keihard. Men lijkt beslist te hebben de bluts met de buil te pakken en te aanvaarden dat er een hond in het kegelspel is die 1/3de van de kegels aan zijn kant heeft staan.
Wat de verwijzing naar 1988 ook impliciet inhoudt, is dat men 20 jaar nodig gehad heeft om het VB in te dijken en dat “men” dat succes niet eens op eigen conto mag schrijven. Want niet de drie “gevestigde” partijen zijn daar in geslaagd, maar wel N-VA (en kortstondig maar wel als doorgeefluik naar de N-VA) LDD.
Ik ben het dus niet eens dat het succes van N-VA van kortstondige en dus snel voorbijwaaiende aard is. Ik denk eerder dat als men afstand neemt en het historisch plaatst, men moet vaststellen dat de Vlaming alsmaar sterker opkomt voor zijn rechten. Toegegeven, het is geen meerderheid, maar wel een aantal dat kan tellen. Vergeet immers niet als je alle V-partijen optelt, dat de meerderheid niet veraf meer is.
En daar zit de verklaring voor de reactie van het establishment. Het is een rien-ne-va-plus, een alles-of-niets spelletje geworden. Wat hebben ze nog risicoloos te verliezen? Hun bestaan. Dieren in het nauw vechten nu eenmaal harder (en smeriger).
En geloof me: de Waalse opinie is zelf ook hard aan het kantelen. Ze zullen op een dag zelf de stekker er uit trekken en dan trekken ze ook uit België. Of denk je dat Wallo-Brux puur een naam is?
Los Brussel en de Vlaamse republiek is nog dit jaar een feit. Waarmee ik niet wil zeggen dat we Brussel moeten lossen, want Brussel is ook van ons (niet alleen, maar ook).
Waar het Johan om te doen is in dit artikel, is de gevoelens van de hardleersen te bespelen. Hij is bang dat de gematigden deze keer wel een stap halen. We mogen niet vergeten dat Johan als filosoof van de zuivere strekking houdt. Hij pleit hier niet pro-België, maar bereikt dat wel. We moeten opletten dat door alleen maar alles te willen, we niet met niks overblijven.
”
Maw er zal niets veranderen.
”
Dat is natuurlijk precies wat de media ons wil doen geloven: laat u alstublieft niet vangen. Belgie is een overlast, het biedt geen meerwaarde.
@ Isengrim
@ Johan
Wat hoogdringend aan de orde is :
Een marshallplan voor Brussel en deze stad verheffen tot autonome stadstaat “Brüxselas”.
Een marshallplan voor Wallonie én haar helpen aansluiting zoeken met Frankrijk.
En – uiteraard – een marshallplan voor Vlaanderen dat het beste aansluit met Nederland
En de Oostkantons terug naar Duitsland.
Dat is – in een notedop samengevat – datgene waar dit land – vanuit crisis of voorbij de crisis – naartoe dient te werken.
“Plan X” is het enige goede antwoord op Wallo-Brux dat het, indien men teveel Plan N mét Brussel, Wallonie én Luxemburg, dreigt te gaan halen als Vlaanderen niet snel aan één zeel trekt. Dat soort van “N”-Vlaanderen triggert met haar irrendentistische trekken het kolonialisme van de francofonen. Stop daar eens mee! Anders wordt het ipv ‘heel veel’ totaal niets. “Plan X” is dus heel duidelijk ook een gedegen antwoord op het nefaste van een té N-plan.
Een uitgewerkte blauwdruk en toekomstvizie is wat er tot op heden ontbreekt.
En de wil én daadkracht om afstand te nemen van foutieve opties in het verleden : fascisme, rascisme, bloed- en bodem-denken, gereligiseerd natie-denken : een uitdaging voor het VB.
En de wil om nu eens klaar en duidelijk te zeggen waarvoor men finaal staat en gaat : een uitnodiging aan het adres van het N-VA. Wat vindt de N-VA van “Plan X”?
En het niet langer uitsluiten van voorstellen en ideeen van anderen : dat is dan een opmerking aan het adres van zowat iedereen in Vlaanderen want vredelievende voorstellen worden hermetisch – bijna ‘unaniem’ – buitengeweerd (als ware het ‘de pest’ zelve). Men doet in Vlaanderen alsof men Plan X niet eens kent…
En vooral : het stoppen om elkaar verdacht te maken en de ‘zwarte Piet’ te willen toeschuiven : wie moet zich hier aangesproken voelen? Ik zou zeggen : wie het schoentje past, trekke het aan.
@ Johan
U zou veel sterker staan als u totaal onafhankelijk – vrij van om het even welke partij – “uw ding” zoudt doen. Uw entourage wilt niet dat u “Plan X” redactioneel naar buiten brengt. Zoveel heb ik intussen al wel begrepen. Ik vind dat bijzonder jammer.
Jullie willen teveel. Finaal wordt het allemaal totaal niets.
Nog een laatste opmerking : ik heb ooit gelezen dat Luis Tobback de gedachte van aansluiting met Nederland nog zolang geen slechte gedachte vindt. En van Siegfried Bracke kan hetzelfde worden gezegd. Hoe komt het dat de optie omtrent Vlaanderen met Nederland (wat ook deels in Plan X wordt voorgesteld) – die intussen ook door dhr. Paul Jambers werd geventilleerd – zo weinig aandacht verkrijgt…
Voor het VB gaat “Plan X” niet ver genoeg. En voor de N-VA komt het ‘veel te vroeg’. Waarschijnlijk acht men het voorstel over Brussel een soort ‘verraad’…
Het Verlicht Totaal-Project voor iedereen waar iedereen beter van wordt is datgene wat er nu ontbreekt. Vandaar dat heen en weer gekibbel en gekakel.
Het lijkt wel een afgesproken spel om op deze website nooit op dat Plan X in te gaan en alle bijdragen ‘aan de kant te schuiven’.
Ik behoor tot geen enkele club, vandaar waarschijnlijk…
Weet Louis Tobback nog wel aan wie hij zijn kiezers verloren Is?Inderdaad aan het VB!Door dat de socialisten de kaart van de vreemdelingen trokken in het nadeel van hun achterban die
er het meeste onder te lijden hadden!Ik ben van mening dat het NVA inderdaad op zijn terug-
weg is en dat de flaminganten dan terug in grote getale naar het VB zullen trekken waar ze dan
toch tenminste aan een alarmbel kunnen trekken!Het zal niet veel opleveren maar elke(verlo-
ren stem volgens de democratische partijen)stem voor het VB is er één minder voor hen!Dus
kan ik iedereen aanraden terug massaal voor het VB te stemmen!
Pessimistische speculaties. Zolang de NVA in de peilingen blijft stijgen is er geen enkele reden om stukjes als bovenstaande neer te pennen. Het lijkt er inderdaad op dat Sanctorum wat al te vlot in de VB-huid kruipt.
Ik vraag me af hoe de Vlaams-nationalistische en de republikeinse (LDD) partijen tijdens de volgende Vlaamse verkiezingen zullen scoren. Indien ze samen meer dan 50% halen wordt het wel moeilijk om tot een Vlaamse regering te komen, of Dewever zou met minstens één van de vier andere establishment-partijen in de boot moeten stappen. In dat geval heeft hij het in de Vlaamse regering wel voor het zeggen, en wordt er veel meer mogelijk.
Bwa, stijgen… Ik zie eerder een status quo, maar misschien kijk ik nu eenmaal te veel naar de getalletjes?
Als je naar de getallen kijkt: stijgen.
U weet, 2 is groter dan 1;
3 is groter dan zowel 2 en 1, en zo gaat dat verder.
Nog eens kijken en goed tellen .
Ik zou het zeer waarderen als bepaalde mensen nu eens zou stoppen met hun dromen voor werkelijkheid te houden.
Vlaanderen moet én mag NOOIT samengaan met Nederland. Laat Nederland Nederland blijven en Vlaanderen een eigen Vlaamse republiek worden, als republiek kunnen wij samenwerken met Nederland, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, GB, enz. enz. om een welvarend, veilig én leefbaar Europa te creëren iets wat momenteel onbestaande aan ‘t worden is.
Het is toch te zot voor woorden, wij willen van die feodale komedie af en we zouden dan onder een andere feodale komedie verder gaan, een circus zonder enige toegevoegde waarde waarvan de houdbaarheidsdatum reeds jaren overschreden is, als Vlaanderen zou samensmelten met Nederland dan wordt Vlaanderen het wingewest voor Nederland en daar bedank ik voor.
De geschiedenis heeft het al zo dikwijls bewezen, iets wat steeds maar groter en groter wilt worden gaat op de duur er aan kapot, dat is van toepassing op bedrijven alsook op landen, een klein sterk economisch land met weinig tot geen corrupte politiekers maar met mensen die gaan voor het land maakt vooruitgang.
Vergeet dat plan X maar zet uw schouders onder Vlaanderen, daar ligt onze toekomst, onze welvaart en onze samenleving, daar hebben onze grootouders en ouders hun leven voor gegeven, zoiets gaan we niet verkwanselen om een bepaald profitariaat te gerieven en te plezieren, now way.
Ja wij hebben veel te veel profiteurs, postjesjagers e.d., daar moeten we zo snel mogelijk vanaf geraken door wat ik al meermaals heb voorgesteld nl. alle nutteloze resp. waardeloze instellingen sluiten want ze kosten de gemeenschap miljarden.
Wat Wallonië zelf wil bepalen zij zelf, daar hebben wij ons niet mee te bemoeien zoals zij zich ook niet te bemoeien hebben met onze Vlaamse republiek.
Als Brussel stad omgevormd wordt tot Brussels District of Europe dan is dat een goede zaak op voorwaarde dat Europa dan ook de kosten op zich neemt, Brussel mag nooit verbonden worden met Wallonië iets wat diverse volksverraders in Vlaanderen al hebben willen laten plaatsvinden, daarom ook de geheimhouding a.g. het verraad dat plaatsvindt in kleine duistere kamertjes tussen enkele creaturen, vergeet niet dat die creaturen onze toekomst danig kunnen beschadigen want ze zijn meer bezig met de postjes en met het eigen profijt dan met “de mensen”.
Als een politieker iets zegt of voorstelt dan ga ik dat wikken en wegen, aftasten op realisme, op gevolgen, blindelings zomaar geloven is niet aan mij besteed, uit vele reacties weet ik dat er ook zo over gedacht wordt door veel Vlamingen, die hebben wel geen rode en/of groene kleur!Vlaanderen kan als republiek best op eigen benen staan, als wij het profitariaat kunnen uitschakelen komen ± 12 miljard euro jaarlijks ter beschikking voor Vlaanderen, dan kan werkgelegenheid gestimuleerd én gecreëerd worden, dan kunnen Waalse werkkrachten gerust in Vlaanderen komen werken, persoonlijk zie ik dat laatste niet zo dadelijk gebeuren want als je al levenslang zomaar krijgt wordt het moeilijk iets te gaan doen om het te krijgen.
Niemand wordt gehaat, waarom wel, iets haten ligt niet in mijn aard, ik sta er wel voor 1000% achter dat er gepresteerd moet worden om een inkomen te verwerven want ‘voor wat hoort wat’.
Ik zal de reacties blijven opvolgen ook al botsen ze soms met mijn opvattingen maar dat moet kunnen, als iedereen slaafs achter bepaalde figuren liep, ze daarbij altijd geloven hetgeen ze uitkramen dan was het een zeer saaie bedoening en laat dat nu juist iets zijn waar ik een hekel aan heb nl. saaie bedoeningen.
De artikels van zowel dhr. Johan Sanctorum als van dhr. Filip van Laenen zijn steeds artikels met een inhoud die met plezier gelezen worden, die de vinger meermaals op de wonde leggen, helaas blijven nog steeds veel Vlamingen apathisch bij de ondergang van het land, dat doet pijn, veel pijn.
Hopelijk zal het niet te laat zijn als ze wakker schieten….
Jammer genoeg heeft Johan Sanctorum gelijk met zijn analyse, vrees ik. Vele maanden geleden zag ik de bui ook al hangen. En nu een paar andere ‘Vlaamse’ (?) partijen er nog een flinke schep bovenop doen om de NVA te isoleren, valt de regen. Alleen is het nog even wachten tot CD&V zijn traditionele kazak draait en dan is de wolkbreuk volledig. Ik blijf er overigens van overtuigd dat de Vlaamse droom een droom zal blijven zolang de Vlaams-Vlaamse partijen elkaar vlooien blijven afvangen. Het is toch duidelijk dat Bart De Wever door de Belgicistische media is omarmd om de groeiende macht van het VB te fnuiken. En nu komt hij dus aan de beurt. Alleen een samengaan van de V-partijen (voor wat het streven naar een onafhankelijke Vlaamse republiek betreft) kan iets veranderen. Drie hamers (een kleine, een middelmatige, een grote) hebben niet dezelfde klopkracht als één reusachtige voorhamer. Komaan, jongens, doe zoals de francophone partijen: schuif even al die partijverschillen opzij en ga voluit SAMEN voor dat éne doel! Daarna kan ieder zijn gang weer gaan.
Zo was het. Zo is het. Zo zal het altijd zijn.
Wat een fatalisme. Neen, er is vooruitgang, maar ik ben wel blij dat we zowel de NV-A hebben als harde kernen zowel binnen als buiten de NV-A. Niet dat ik de NV-A verdenk van hun les niet te kennen, maar er wordt een enorme druk op hen gelegd vanuit het establishment.
Wat is het alternatief dan? De “Vlaamse republiek uitdenken buiten het giftige Wetstraat-format”? Hoe moet dat dan concreet als je geen meerderheid binnen Vlaanderen hebt? Het Vlaams Belang heeft zoiets toch al zonder succes geprobeerd… Of moeten we de Vlaamse droom maar definitief opbergen, zoals een goede huisvader ook wel een paar dromen opbergt als hij in het huwelijk treedt, en voor het gemak meteen Frans gaan spreken.
Er komt een ‘nieuwe’ Federale regering van Nationale Eenheid, zonder N-VA en met een Franstalige overheersing. Het zal gelijk de laatste zijn.
Goed nieuws voor Vlaanderen.
België tikt verder zoals een tijdbom, elke seconde volgt de andere op en op het moment dat de beslissing valt om zonder N-VA verder te gaan, en daarmee de klok denken stil te leggen, zal ze beginnen versnellen. Vlamingen die menen dat het Vlaanderen vooruit helpt om Bart De Wever en de N-VA te blijven aanvallen, helpen de Franstaligen in hun ondergang. Toch goed nieuws dus.
De striemende analyse, doorspekt met veel onderbroekenhumor, van Johan Sanctorum snijdt hout. Ik ben het wel niet op alle punten eens. Zo is de invloed van S. Bracke veel minder groot dan in de media wordt voorgesteld. Veeleer is hij een masquotte en lokaas.
Toch ben ik, zelf N-VA-basismilitant, het eens met Frans De Peuter dat we dringend de Vlaamse rangen moeten sluiten. De opening die VB-voorzitter Bruno Valkeniers een paar maanden geleden maakte, werd door Bart De Wever hooghartig genegeerd, en dat ligt vele N-VA-ers zwaar op de maag. Valkeniers is De Winter niet.
Een samenwerking naar de lokale verkiezingen toe van 2012 lijkt ons absoluut aangewezen. De weg naar de Vlaamse onafhankelijkheid loopt niet via de Wetstraat.
Excuus dat ik een schuilnaam gebruik, maar er zijn al wat kritische stemmen wandelen gestuurd in de N-VA…
M.i. is het vooral N-VA die een fluwelen cordon rond zichzelf heeft gelegd.
Dezelfde dualisme als waarmee N-VA een interne compromissenpolitiek voert, vinden we ook in haar externe politiek terug: tegen de hoofddoek in het parlement, maar Filip Dewinter wel belachelijk maken wanneer hij een moslima er op wijst dat volgens het reglement de neutraliteit op de publieke tribune gerespecteerd moet worden; kappen op de snel-Belgwet en naturalisaties, maar wel alle wetten en alle naturalisaties mee goedkeuren; nooit aan een regering deelnemen zonder de splitsing van BHV (toen nog) zonder toegevingen en het na de verkiezingen doodleuk wél doen; lid van een linkse fractie in Europa zijn en in België de rechtse rakker uithangen; en ga zo maar door. Het verbaast me dat de basismilitanten zo’n politiek blijven pikken.
Door zo’n ambigue houding kan het niet anders dat N-VA met haar monsterscore niets doet of kan doen. Wanneer men het verkiezingsprogramma van de N-VA van 13 juni naast de elementen, die op tafel lagen tijdens de onderhandelingen, legt, kan men alleen maar vaststellen dat er geen substantiële beweging richting een grote Vlaamse verzelfstandiging in zat, en dat er daarvoor dan nog forse prijzen moesten worden betaald. Ondanks belangrijke ministersposten in de Vlaamse regering, blijft het daar evenzeer stilletjes. En ga zo maar door.
Het non-resultaat mag dus niet verbazen, ook als je ziet hoe N-VA een Vlaams-nationalistische partij zoals Vlaams Belang stiefmoederlijk behandelt. Bruno Valkeniers riep in 2006 al op tot een “Forza Flandria”. Maar N-VA trekt inderdaad liever de kaart van de traditionele Belgicistische partijen en houdt het cordon sanitair graag mee in stand. Waar ben je dan als zgz. Vlaams-nationalistische partij eigenlijk mee bezig?
Vlaams Belang heeft al conclusies getrokken en bereidt de boedelscheiding alleen voor. Tijd dat anderen ook hun conclusies trekken?
@ PJean
Met heel veel aandacht heb ik uw repliek gelezen. Het snijdt op vele punten hout, moet ik toegeven. Finaal kan ik me daarin wel vinden. Ik resumeer eventjes :
1. Brussel los van énkel maar met Wallonie én ook los van een té strak “Plan N”-denken en zodoende een nieuw te vromen Stadstaat Brüxselas als een soort Europese hoofdstad en als een gebaar door unaniem geworden “V”-Vlaanderen afgestaan aan Europa om ‘samen met de EG te worden geregeerd, in beurtrol door Vlaanderen, Wallonie en de Oostkantons en met Spanje en Oostenrijk als medewaarnemers en de UK als animator. Alle EG-landen zullen zich in de 19 Brusselse Gemeenten concreet gaan afspiegelen. Deze stadstaat moet echt Europees gaan aanvoelen. Nu is het enkel maar een grijze, grauwe stad met EG-gebouwen en Eurocraten. Dat is niet hetgeen Plan X vooropstelt.
2. Uiteraard is de binding met Nederland – wat Vlaanderen betreft – geen ‘must’. Wie goed Plan X kent weet dat het om een optie gaat (als daar een meerderheid voor zou gevonden worden) én eerder dan nog maar met het Koninkrijk der Nederlanden en niet met de politiek-administratieve staat Nederland… Op dat punt volg ik de lijn van Plan N van de heer Matthias Storme. Maar met dat inzuigen van Brussel en zelfs Wallonie (sommigen dromen zelfs over Luxemburg) binnen Vlaanderen/Nederland ben ik het totaal niet eens. Immers : hoe zouden wij staan tegenover een voorstel waarin Wallonie stelt dat Vlaanderen een regio van Groot-Frankrijk kan worden… Zo voelen zij dus ook dat extended Plan N aan… Opbergen, dat Plan N, zou ik zeggen…
3. En uiteraard bepalen Wallonie enerzijds en de Oostkantons anderzijds hun eigen toekomst. Wat evenwel doorheen Plan X gesuggereerd werd aangaande deze twee regio’s was om ergens wel een soort grote lijnen-plan uit te werken voor Wallonie maar dan zonder Brussel/Rand/Vlaams Brabant én met een waarlijke haalbaarheid en financierbaarheid voor deze regio die zich nu buitengesloten voelt worden… met als reactie een wildweg-graai-reactie van een project dat ze zelf nooit kunnen financieren. En dat laatste feit geeft een deel van “V”-Vlaanderen de indruk dat ze dus volledig kunnen blijven gaan voor dat extended N-plan. vergeet het maar! Finaal triggert zulke atmosferen hun Plan WalloBrux (+corridor) dat steeds in de richting van Brussel-én-méér-Vlaams-grondgebied gaat als ‘tegenoffensief’. Zodoende was de idee ontstaan om zelf een aanzet iets uit te doktoren om francofoon Belgie aan te tonen dat het ook terdege anders kan. En met zo’n aanzet tot zo’n Marshallplan doe je ook een zet naar de EG en de Internationale Gemeenschap toe (die je ook mee moet hebben als Vlaanderen ooit onafhankelijk wordt) en die daarmee finaal zullen moeten toegeven dat Wallonie niet per definitie van Brussel dient af te hangen. Trouwens : finaal betaalt Wallonie ook niet voor Brussel, he, maar is het Vlaanderen dat steeds de rekening betaald krijgt. Dus krijgt Vlaanderen ook het voorrecht om een terdege een ander Plan aan de EG voor te leggen. Logisch, niet? De EG ligt echt niet te wachten op een extended Plan N want dat komt neer op een irrendentistische tendens (t.w. dat ‘separatistische’ fracties in Europa dromen vanuit oude Gouden Glorie Tijden én dat wenst Europa, koste wat het kost – te vermijden en zal ze nooit oftenimmer verzilveren)… Beseffen jullie dat dan niet?
En Brussel zal terdege moeten betaald worden door de EG. Dat is altijd het uitgangspunt geweest van Plan X. De regio’s Vlaanderen, Wallonie en de Oostkantons kunnen er wel in investeren en kunnen – op basis van het invest-geld – ook voor hun eigen regio de winsten innen. Dat is de basis van het Plan X wat betreft de nieuwe stadstaat Brüxselas (uiteraard betreft het hier een ‘werktitel’) en wat niets te maken heeft met het oprichten van een Vierde Belgisch Gewest. Dat laatste hebt u intussen dan toch wel heel goed begrepen.
En het minnelijke voorstel naar het koningshuis toe is niets meer dan een manier om datzelfde koningshuis voorgoed los te koppelen van een soort Wallonie-Brux dito Rest-Belgie optie en dus als diplomatieke zet, ook naar de EG en de Internationale Gemeenschap toe die zo’n Wallo-brux rest-belgie veel eerder ziet zitten dan een extended N-Plan. Finaal dient de EG maar een oplossing te bedenken én in hun eigen geldbeugel te gaan als ze dat allemaal willen behouden. Dàt is het luik ‘Belgisch koningshuis’ in Plan X. Dat begrijpt u blijkbaar nog steeds niet. Maar ik kan u dat toch niet kwalijk nemen. U hebt het totaalplan X nooit gelezen.
Je dient dus Plan X veel eerder vanuit strategisch-diplomatiek standpunt te bekijken. En als je alles hierin goed gelezen hebt dan begrijp je al evengoed dat dit allemaal voorbij gaat aan de wetstraat van een land dat intussen ‘wetteloos’ is geworden. En het Plan X werd uitgedacht vanuit een win-win-situatie. En als je een ‘deal’ wenst af te sluiten dan moet je ook aan de ‘voordelen’ van de anderen denken. Als je dat kan – én daarmee dus de eigen voordelen in één beweging kan ingang doen vinden én laten goedkeuren – dan is de slag binnengehaald. Ik mis in heel de “V”-opstelling/groepen/groupuscules een diplomatieke dimensie. Jullie denken en handelen vanuit de buik zoals die groep Germanen in de film “Gladiator” die noest en direct vóór de vuist weg zichzelf… de dood injagen.
We verschillen dus blijkbaar heel grondig van mening omtrent een onderliggend model om doelen te bereiken. Plan X hanteert 100% het pacificatiemodel. Plan V berust ergens op een conflictmodel (zowel neoliberaal economisch = competitiemodel alsop overredingsvlak en politiek-strategische = “gaat het niet vloeiend dan botst het maar” met soms veel te sterk de neiging dat alleen een finaal (belangen)conflict de zaken kunnen gaan regelen). Nu : in elk land worden deze twee modellen naast elkaar gehanteerd met hoofdaccent op eerst de diplomatieke weg… Maar dat V-Conflictmodel-plan berust vooral ook nog veel meer conflict binnen de eigen rangen én het gemis aan unanieme doelen, haalbare diplomatieke stappen… Aangezien “V”-Vlaanderen vooral vanuit ‘niet-mede-regering’-optie ageert, lijkt het weinig animo te bezitten omtrent diplomatieën… De VVB dient zich als organisme naar de internationale gemeenschap te presenteren als een waardige gesprekspartner. Gedurende geheel deze crisis was er weinig unanimiteit en een totaal gemis aan ‘samen optreden’. Elke “V”-verening geeft haar repliek op gebeurtenissen, het OVV collecteert dat wat… her en der wordt er een mening geventilleerd… En maar wenige V-verenigingen hebben een Engelstalige webstek. Jullie kortwieken zichzelf omwille van ‘stoedoenerij naar elkaar toe’… in de zin van ‘Wie zijn Vlaamser dan de andere : onze webstek in enkel en aaleen in het Nederlands’… En dat is het dan… Tja, zo ‘kan’ het natuurlijk ook. Wat me ook opvalt is dat – nadat op 31 maart j.l. meer dan 250 emails met Plan X-bijlagen werden verstuurd naar tal van opinieleiders in Europa – ik geen OVV-nieuwsbrief meer ontvang…
U zegt : ‘stop dus met dromen en berg dat Plan X voorgoed op’. U bent de eerste na 9 maanden die vanuit “V”-Vlaanderen reageert… Plan X wordt dus terdege van binnenuit “V”-Vlaanderen ook al… stilgezwegen… Tja…
Ik ben eerder geneigd om te blijven zeggen : Plan X is een back-up plan, iets dat Vlaanderen ‘achter de hand’ houdt en iets waarvan vooral de ‘buitenlanden’ op de hoogte moeten zijn… Misschien zal het aldaar ooit bekend geraken als het Plan van de Gemiste Kans.
Finaal sluit dat voorstel van Plan X vrij naadloos aan bij uw voorstel. Het bewandelt enkel een andere weg… Vlaanderen onafhankelijk en dan – eventueel – als een confederatie maar met heel sterke autonomie – met Nederland. Daar kunnen vele decennia over heen gaan… Ik vind – wat dat betreft – de doelstelling en werking van de Baarle Werkgroep heel inspirerend. Er kan maar samengewerkt worden. En het is inderdaad best mogelijk dat een zo autonoom blijven werken van die regio’s veel meer aarde aan de dijk brengt dan ‘fusie’.
Om kort te gaan : in feite kan geopteerd worden voor misschien enkel maar een ‘verlichte fusie’, dwz de mix tussen de voordelen van zelfstandig verder gaan en volledig fuseren. Beide opties ansich hebben sterke- én zwakte-punten. Het zou dus echt wel een uitdaging zijn om de sterke punten van beiden met elkaar te verenigen.
Een soort verstrengeling en synthese van “Plan V, Plan N, Plan X”… tot “Plan VNX” met elk hun accenten en actieradii :
Plan V dat dan vooral vanuit Vlaanderen gedacht én gevoeld wordt : vooral met accent op de “V”-partijen
Plan N dan eerder met focus op allerhande samenwerkingen met Nederland, zonder de nadelen van een ‘opslorping’ : vooral voor de “N”-ers onder de Vlamingen
Plan X dan veel eerder als een soort diplomatieke strategie met een deugdelijk plan voor
-Brussel (tot op heden toch het punt waarvan steeds werd gezegd dat hiervoor geen goede oplossingen bestaan)…
-Ontradings Wallo-Brux plan of alternatief plan voor Wallonie (vooral om de EG en de rest van de wereld te doen inzien dat het ook terdege anders kan) én waarin getoond wordt dat Vlaanderen niet de facto vijandig staat tegenover solidariteitsbijdragen’
- De Oostkantons kunnen doen wat zij het liefst willen (dat zijn geen problemen-makers)
- Koningshuis : daar dient de EG zelf een oplossing voor te bedenken
- Toekomstplan voor Vlaanderen : vooral om ook
Beste PJean : het is niet voldoende dat u het met uzelf grondig eens bent over een te volgen strategie maar het gaat er ook voornamelijk om dat alle ‘Belgitude Vlamingen’ langzaam maar zeker over de streep worden getrokken… Finaal gaat heel Plan X daarover. het werd ook niet direct voor de “V”-Vlamingen geschreven (of dan toch om hen te helpen verlossen om vrij te komen van een té strak “Plan N voor Brussel/Wallonie/Luxemburg” want alleen dàt plan lijkt bekendheid te genieten in Wallonie (cfr. Rassemblement Wallonie-France)
U bent evenwel de eerste die nu eens openlijk zijn waarlijke mening ventilleert omtrent Plan X… Uiteindelijk dan toch eens iemand.
Er hoeft dus – mijns inziens – niets opgeborgen te worden. Het Plan X – mits her en der wat aanpassingen op basis van postitieve en steekhoudende kritiekpunten van anderen – blijft valide.
Maar wie bent u en ik in dit alles : enkelingen in een land dat enorm verdeeld is en die allemaal enkel maar wensen dat mensen zich achter hun voorstellen gaan schragen. En de rest ‘kan de boom in’.
Tot op heden is er geen unaniem “V”-plan, nog een “Plan VNX”… Ik vind het jammer dat elkeen zich opsluit in zijn eigen kleine gelijk.
Het feit dat u grotendeels totaal verkeerdelijk gereageerd hebt op Plan X is omdat het totaalplan in al haar nuances u onbekend is gebleven. Vlaanderen wenst het niet te publiceren. En allerhande splintergroepen binnen “V”-Vlaanderen vinden het normaal dat elkeen zich achter hun groupsucle gaat zetten.
Nogmaals : “V”-Vlaanderen mist een degelijk Plan om unaniem in de Internationale Gemeenschap te gaan verdedigen in een taal die zowat alle journalisten van de wereld kunnen begrijpen. Als je van buitenaf de wetstraat zult willen ageren, dan is dit soort van werkingsattitude genoodzaakt, zoniet maakt “V”-Vlaanderen zich in de wereld wat ‘onmogelijk’ en haalt unaniem en eendrachtig Wallonie misschien wel haar Wallo-Brux-optie binnen.
Plan X : afvoeren? Vergeet het maar. Het is intussen bekend in vele “bewustzijnen” in binnen- en buitenland.
Wat mij betreft dus : “Plan VNX”
En zoniet : werk ik sereen en stil verder aan Plan U dat een waarachtig Marshalplan is voor een totaal anderssoortig Vlaanderen in een andersglobalistische wereld. Het niet verlichte, veel te strakke neoliberalisme is niet echt aan mij besteed. Een vereniging zoals ‘Meervoud’ zou zulks toch moeten kunnen beamen.
PJean
Ik vervolg één van mijn zinnen in mijn voorgaande tekst die ik niet afgewerkt heb (andere kleine foutjes moeten jullie er ook maar bijnemen want ik doe zulks allemaal tussen allerhande andere werkzaamheden dito bedrijven in : ik ben immers geen gemandateerde en betaalde partijpolitieker)
Toekomstplan voor Vlaanderen : vooral om ook ‘Groen! ‘en ‘s-pa’ los te koppelen van hun zogenaamd ‘genoodzaakte’ belgitude… In het Vlaanderen dat ik me vóór ogen hou is er veel ruimte voor ecologische projecten, biosfeerprojecten maar waarbij die ecologen ook loyaal blijven tegenover hun broodheren van het land zelf (dit zouden dan verlichte neoliberalen dienen te zijn die weten dat er een einde aan de groei is en die ook meewerken aan een reconversieplan om – vanuit het hier en nu en haar energie-opties – tot groene energie te komen) en waarbij die laatsten de eersten het voorrecht geven om die groene experimenten in hun eigen land te gaan uitwerken en die eersten de laatsten de veldonderzoeksresultaten aanbiedt om daarwerkelijk nieuwe industrieen op te zetten met groene energie, en liefst van al opgestart door die industrieen die genoodzaakt moeten gaan reconverteren en zodoende de overstap geleidelijk kan worden gemaakt zonder teveel malkontenten/ontslagen en allerhande nefaste effecten van zo’n transformatief politieke denken.
Vergeet de kernenergie voor de toekomst van Vlaanderen maar… Ik geloof immers ook niet in een eng en strak consumentalistisch Vlaanderen (wat het enorm lelijk maakt met al haar consumptie-industrieparken op verbindingswegen) en dat zichzelf zodoende ook leeg rooft op natuurlijk én spiritueel vlak en enkel maar denkt in termen van politieke groei, winstmarges… Een hypermaterialistisch Vlaanderen is helemaal niet aan mij besteed.
Pjean : u lijkt me vrij strak hierin te denken en te voelen. Uiteraard kan ik me hierin vergissen. Per slot van rekening ken ik u niet.
En een haalbaar en menselijke oplossing voor de migratie is ook al in Plan X voorzien.
Grotendeels hanteert dat de basisidee dat de mensen ter wereld het best van al op hun grondgebied gaan floreren. Het VB zou deze optie ook belichamen. Hamvraag hierbij is evenwel of die grond in hun streken vruchtbaar is, mineralen bevat (mijnontginning) en andere voordelen aanbiedt (kustlijn met mooi weer = toeristisch potentieel)… Het is altijd te kort door de bocht om enkel te zeggen : werk in eigen streek… Iedereen terug zomaar naar huis… Zo eenvoudig ligt het allemaal natuurlijk niet. Al die voorstellen dienen humaan te zijn… waarbij misbruiken ook vermeden moeten worden maar waarbij ‘uitsluiting’ en finaal ongebreideld eigenbelang geen motor mag worden. Ik heb de indruk dat de N-VA daarin allemaal veel menselijker is… meer invoelingsvermogen aan de dag brengt…
Plan X is gebaseerd op totaal andere politieke en ‘land-beheer’- concepten die in feite en rechte een ‘njet’ inhoudt aan de grote ideefixen van de veel te strak verwordde ismen-ideologogien die allemaal na de Franse Revolutie zijn ontstaan en die zichzelf vele malen voorbij zijn gehold omdat het speerpunt dat ze historisch ooit hadden (en waarbij ze terdege kunnen buigen op een effectief ontstaansrecht) zijn gaan ‘overdrijven’ omdat hun clubje partijpolitiek ook steeds overeind moest blijven staan. Elke “isme” is in feite een overdrijving van een welbepaald aspect binnen het menselijke samenleven dat ansich terdege een belang en bestaansgrond bezit.
Ik ben voor een ismen-loos geworden samenleving waarin modules erin ‘geregeerd’ worden volgens een beheersingsconcept dat daarbij het beste past. Ik licht dit even toe.
Noch in het leger, noch het Rode Kruis past een democratische besluitvorming ‘ten velde tijdens rampen’. Toch werd – via heel veel overleg – in het Rode Kruis besloten om vrij strak georganiseerd ‘zoals een leger’ op te treden bij rampenplannen. Elke vrijwilliger van het Rode Kruis beseft de noodzaak van dit soort van besluitvorming. Het ‘directieve handelen’ werd – via overleg – als ‘het beste besluitvormingsmiddel in die omstandigheden’ overeengekomen. Dat geldt ook voor Diane-interventie-teams en allen die snel en kordaat een actie efficient dienen uit te voeren.
Andere modules binnen een samenleving zijn dan beter geschikt om via een direct democratische particiaptie te worden ‘beslist’.
En om ‘de mens op de maan’ te zetten dient men alle inspanningen die geleverd worden op uitmuntende wijze te convergeren tot een pijlenbundel die samen onbreekbaar wordt… Of bij een competitieve sport geldt ook al die pijlenbundel… en waarin via uitgekiende trainingsprogramma’s het optimale vanuit elk lid wordt gehaald.
Nu spreken wij over ‘dictatuur’, ‘democratie’, ‘fascisme’… omdat die zaken tot een “isme” zijn vervallen dat op zichzelf lijkt te bestaan en overal en altijd inzetbaar zou moeten zijn… Uiteraard is dat flauwe kul maar politieke groeperingen zijn – totaal verkeerdelijk trouwens – en vanuit een histroisch gegeven gebouwd op en rond ismen die finaal dan een leven op zich gaan leiden. En dàt is nu net dé valkuil van al die -ismen. Liberalisme = vrijheid centraal stellen. Socialisme = algemeen belang of het minimaal sociale zekerheid staat hier centraal. Nationalisme = wij-groepsdenken staat hier centraal… Finaal wordt dat allemaal verideologiseerd of – zoals in het geval van nationalisme – gereligiseerd… Het wordt een doktrine op zich, een ‘bijna religie’… dat heeft niets anders dan oeverloos veel leed in de wereld gebracht, al dat soort van ver-”ism”iseert denken en handelen…
Plan X – en Plan U dat eraan voorafgaat – vergt een totaal anderssoortig samenlevings-denken én levenszingevings-denken dat in feite een enorme breuk impliceert met het hedendaagse politieke en filosofische denken en handelen van de mainstream.
Plan U is immens ‘revolutionair’ wat niet persé wil zeggen ‘inherent conflictueus’.
Het stelt al onze ‘evidenties’ in vraag maar erkent dat een grondige, ‘radicale’ wijziging best gaat via vreedzame reconverties… en moet berusten op blauwdrukken die eerst geproefdraaid worden om hen te toetsen op hun werkbaarheid, rendabiliteit, haalbaarheid inpasbaarheid, implementeerbaarheid en reconverteerbaarheid…
Wie op die manier niet te werk gaat, bewerkstelligt vaak niets meer dan harde of zachte staatsgrepen en regime-switchen met finaal niets meer dan ‘oude wijn in nieuwe zakken’.
Plan X is er dus ook om de ‘andere Vlamingen’ over de streep te krijgen voor een ‘Ander Vlaanderen Project’.
U wenst eerst een Onafhankelijk Vlaanderen en dan denken over de inhoud ervan.
Ook dat aspect is iets waar we fundamenteel anders over denken.
Om kort te gaan : wil je een onfahnakelijk Vlaanderen dan zullen de Groenen en de S-Pa-ers over de streep getrokken worden door een begeesterend Plan…
DAT IS ER VANDAAG (NOG) NIET!
Finaal is Res Publica een denktank, niet? Dat doen we hier dan toch voluit!
En intussen sta ik wel achter een “V”-plan maar dan wel beschouwd en gevoeld vanuit dat Plan X – met een terdege Plan U-denken als fundament – én dat de puntjes op de ‘i’ zet van een “V” en “N”-Plan of dat finaal – naar de Internationale Gemeenschap toe – moet worden bedacht met de (werk)titel”VNX”-Plan dat zich finaal transformeert in een U-plan of een VNUX-Plan… Uiteraard zouden meerzeggende titels meer tot de verbeelding kunnen werken.
Deze denktank dient om ideeen te doen convergeren, veel eerder dan om elkeen zomaar zijn zegje te laten doen… met finaal dat geval ‘ze dronken een glas, ze maakten een plas en lieten alles zoals het was’…
Werkt een eindredacteur ergens aan een convergente synthese van alle aangedragen bijdragen of gaat het er enkel om dat redactionale teksten en de reacties – via het WWW- gelezen kunnen worden?
Geachte redactie van Res Publica
Beste lezers van mijn bijdragen
In de afgelopen maanden heb ik – via het WWW – gezegd wat ik meende gezegd te moeten hebben, en dit sinds augustus 2010. In feite is daar niet echt nog iets aan toe te voegen.
Het meeste van Plan X staat – evenwel nogal gefragmenteerd – als reacties op de verschillende pagina’s van deze website Res Publica… en ook op andere plaatsen van het WWW.
Met de zoekmachine Google kan je met de trefwoorden “Plan X Nemo Xeno” nog tal van andere bijdragen terugvinden om en rond dit Plan X. Hierdoor wordt de totaalboodschap ervan – en voor hen die dat kan interesseren – meer en meer duidelijk.
Het staat de redactie van de website Res Publica ten allen tijde steeds vrij om het Plan X alsnog als redactioneel artikel op deze website wat meer onder de aandacht van al haar lezers te brengen.
De tijd brengt raad en wat nu onbegrepen is, is dat binnen enkele weken, maanden, jaren of decennia misschien niet meer. De schelpen zullen ooit wel eens van jullie ogen vallen. De meest lucide geesten onder jullie zullen zich dan nog herinneren dat die rare vogel op hun website was neergestreken en die – in de heisa van het politieke moment en de oppenkast binnen en buiten eigen rangen – tevergeefs gepoogd heeft om een voorstel ingang te doen vinden…
Finaal behoor ik persoonlijk tot geen enkel clubje. Dat is tezelfdertijd een sterkte en een zwakte. Als niet-aangeslotene ben je dan steeds een niemandal – vandaar ook de voornaam Nemo – en een vreemde eend in de bijt (vandaar de naam Xeno) én voor de meesten ook “quantité négligable” en vooral niet behorend ‘tot hun club’ wat je ergens steeds tot ‘outsider’ maakt die niet onvaak gepromoveerd wordt door het groepje dat je aanspreekt tot ‘exponent van de tegenpartij’. Daar loop ik -als ecclecticus – al heel mijn leven tegenaan. Dit – nog steeds huidig regerende – ismen-denken houdt de mensen blind van waarlijke oplossingen en doet hen denken dat deze aangedragen voorstellen niets meer dan ‘wanen’ zijn, terwijl de echte opties (ook niets meer dan dagdromerijen) als potentiaal-realiteiten worden begroet.
Finaal rest me enkel nog om aan “Plan U” te werken en om mijn “ARQ”-Levensproject te gaan finaliseren na deze negen maanden ‘escapade’ in een groep die ik – na haar 32 jaren enkel vanuit de zijlijn te hebben gadegeslagen – terug wat meer actief heb toegelaten in mijn leven om weerom te moeten vaststellen dat nog steeds dezelfde nukkigheden en vastgeroeste ideefixen van weleer overheersen en me weerom dus doet beseffen het waarlijke motief dat ik er eertijds ook wat mee gekapt heb. Finaal dienen groepen hun eigen boontjes te doppen en de manier van het klaarmaken van die bonen zelf ook te finaliseren. Zowel de aard van die bonen zelf als de bereidingswijze is iets dat we wat afzijdig doet staan.
Het gaat jullie goed in datgene waar jullie het gelijk aan jullie zijde hebben staan. Voor de rest : leer eens vanuit de gemaakte fouten lessen te trekken. En besef dat jullie allemaal met een blinde vlek zitten. Die heb ik in deze bijdragen trachten duidelijk te maken. Het is de blindheid zelve die evenwel deze blinde vlek als onbestaande negeert. Daar komen maar enkele van jullie – ten gepaste tijde – zelf wel ooit eens achter.
Het voorstel was (en is er) er en zal ooit in heel de wereld bekend geraken… maar – in het eigen land dient te worden opgemerkt : de karavaan trok voorbij en niemand die het begreep…
Ik heb gesproken.
Nemo Xeno
alias
Xeno Warnar
ps : wie het Plan X wenst te ontvangen kan het ontvangen via een berichtje naar Plan.X.Belgica.Crisis.Solution@gmail.com
de besluiteloosheid van de NVA zou hun wel eens zuur kunnen opbreken, wanneer komen ze tot de conclusie dat hier met België en de franstaligen geen bestuur meer mogelijk is, ze worden langst alle kanten uitgekafferd en spelen zelf de maagdelijke onschuld, ondertussen houden de verliezers grote sier, besluiten tot een oorlogje , en doen verder of er niet gebeurd is.nieuwe verkiezingen dringen zich op om eindelijk tot een besluit tekomen en de onafankeijkheid uit te roepen, maar ze durven hun winst niet verzilveren de ex VU ers. Bart kom uit uw vesting en spreek duidelijke taal.
Neen, dit artikel is fout, en neen de N-VA moet niet vlug ‘duidelijke’ taal spreken. Belgie is een uitputtingsslag van tientallen jaren. Als je wat afstand neemt, dan zie je dat de Vlaamse kiezers langzaam maar zeker opgeschoven zijn naar minder Belgie en meer Vlaanderen, dat er een sterker algemeen gevoelen is tegen de belgo-francofone arrogantie, dat er een economisch argument is om niet verder te doen met het huidige Belgie. Deze gevoelens zijn vandaag sterker dan ooit geworteld in Vlaamse publieke opinie, maar waarschijnlijk niet in de zin dat de meerderheid hier en nu eenzijdig een onafhankelijk Vlaanderen wil uitroepen. In die zin is de strategie van N-VA juist: vasthoudend maar niet forcerend, en ook zich internationaal profilerend. Ook internationaal is er niet veel geloof in Belgie.
@ Dirko-Pirko : ik meen dat u gelijk hebt.
De strategie van BDW bestaat erin om vóór heel de wereldgemeenschap een confederaal model zoals Zwitserland te bepleiten en dit dus voor de stervende staat Belgie.
Het is alleen de vraag of een zuurstof-”boost” echt wel helpt voor een staat dat al veel te lang aan de helium zit en alzo lacht met al haar eigen wauwel-fratsen… Maar dit toch eventjes terzijde…
Zwitserland is een land waarin verschillende taalgemeenschappen vreedzaam kunnen samenleven en waarom? Omdat ze elkaar respecteren in hun verschillen zowel op taalgebied als op cultureel en politiek gebied en geen heimelijke annexatiespelletjes spelen met een chantage-retoriek die hieraan ten grondslag ligt. De belgen hebben het ooit goede ‘compromis der Belgen’ begraven en nu schuiven ze dat Zwarte Piet alsmaar door of denken ze met minderwaardige kronkel-compromis het gezond verstand gaan schaakmat te zetten… Dat is hun waan!
Met deze politiek-strategische kaart te trekken is BDW in staat allen te beschamen die voor iets anders staan, niet in z’n minst voor een “heimelijk van binnenuit gevoerd koloniaal en annexatie- beleid” dat al sinds 1830 wordt gevoerd met intussen het secuur opvolgen van alle stapjes uit het “Kookboek voor heimelijk koloniseren § annexeren van binnenuit” en dus met de hulp van de gekoloniseerden zelf (de ‘bevoorrechten’, dan) die zich afzetten tegen intussen gecompromitteerden…
Als BDW nu de kaart trekt van de ‘separatisten’ dan hebben ze hem waar ze hem willen hebben en dat pleziertje gunt hij hen niet. Slim gezien, niet? Hij zal de rol van ‘de laatsten der Belgen’ spelen, evenwel van Belgen die – in de mentaliteit die hij hen voorspiegelt – in feite nooit bestaan hebben maar ‘hadden kunnen zijn’ indien ze 180 jaren geleden zo wijs waren geweest als de Zwitsers.
Intussen mag de komedie verder gaan met “lange baarden”, “tentenkampen”, “shame-marsen” enzovoort… Het zorgt ervoor dat vooral het buitenland meer een meer lucide kan worden van het waarlijke ‘insane’-spektakel dat hier aan de gang is…
Een land dat voorgoed besloten heeft allerlei deugdzame principes en praktijken uit te sluiten – én die zelfs voor te stellen als ‘vijandig’ en tot ‘oorlog oproepend’ – slaat finaal de hand aan zichzelf omdat het de eigen grondwet, de democratie en alles wat ze zogenaamd als ‘heilig’ heeft beschouwd zelf met de voeten begint te treden en dus finaal ‘zichzelf onmogelijk gaat maken’.
Het zal de wereldgemeenschap – dag na dag – duidelijker worden waarvoor ‘Belgie’ tot op heden echt heeft gestaan : “disrespect voor de anderen alom en intussen een schijnpolitiek voeren van gezapige gezelligheid”… En ja, dat bewustwordingsproces kan jaren aanslepen …
Vlaanderen heeft evenwel het buitenland nodig om goed op haar eigen benen te kunnen staan. En dat heeft BDW goed gezien. En met hem : David Cameron.
Het huidige Belgie – en de mentaliteit waarin het zich nu al 180 jaren wentelt – is totaal ‘out of time’, ‘niet meer van deze tijd’, ‘heeft afgedaan’, ‘verwijst naar een oud-koloniaal denken dat niet zou mogen passen in een XXIs-te een”… tenzij die mooie XXI-ste eeuw zelf van alles veinst dat ze niet eens echt meent… Daar komen we dan vrij snel ooit wel eens achter.
Belgie is – wat dat betreft alleen al – een katalysator over het al dan niet steunen van ‘heimelijk koloniale machten in de wereld anno 2011′…
In mijn voorgaande bijdragen (zie google zoekmachine : “Plan X Nemo Xeno”) is voldoende gewezen op de pyschosyndromatiek van dit land waarin finaal de pot de ketel verwijt dat hij zwart ziet. Niemand gaat vrijuit. De ene groep triggert de andere in een neerwaarste spiraal. En elke groep zit vast aan een eigen slachtofferrol en is verblind door de beperkingen van de eigen tunnelvizie. Ook de Belgische nationalisten lijden aan negationisme. Finaal heeft het ene het andere doen genereren. Nationalisten zijn vaak aan elkaar gewaagd. Zoveel is me intussen al duidelijk geworden.
In 1830 heeft men de kans met de geschiedenis gemist. Belgie had zich toen moeten spiegelen aan de staat Zwitserland. Dat heeft ze niet gedaan, ook al omdat de Franstaligen gemerkt hadden dat hun haring niet braadde in Zwitserland toen ze dat land ook al onder de voet hadden gelopen. De Zwitsers zijn massaal toen heel kordaat geweest met één groot en unaniem ‘njet’ tegen die invallers. Dat moesten ze daar niet proberen wat hier dagelijks schering en inslag is. Waarschijnlijk daarom alleen al heeft francofoon Belgie al een heimelijke bloedhekel aan die Zwitserse staat waaraan ze zich vandaag dan zeker niet wilt gaan spiegelen. Die spiegeling doet immers reflecteren over een een dubbel verwijt wat het niet graag ‘bespiegelend bekijkt’.
Vlamingen kunnen zo unaniem niet reageren omdat ze al 180 jaar tegen elkaar worden opgezet (cfr. het “kookboek voor kolonisalisme en annexatie van binnenuit” hierbij indachtig) of hoe het adagium “L’union fait la force” een Machiavelliaans doordenkertje van formaat is… Of anders gezegd : “hoe je met het adagium van een staat in feite tweedracht zaait bij diegenen die je wenst te annexeren/koloniseren om finaal eendrachtig het echte adagium te doen bepleiten dat officieel natuurlijk niet in het nationale ‘wapen’ prijkt : La Belgisue sera latine ou elle ne sera pas”.
Intussen heb ik voldoende beschreven dat een Plan N voor Brussel, Wallonie en zelfs voor Luxemburg nu nét ook datgene is dat V-Vlaanderen nooit zou mogen bepleiten… en dat Brüxselas uit Plan X het enig deugdelijke alternatief is maar daar is het blijkbaar – tot op vandaag – enorm blind voor…
In Quebec heeft de intelligentia allang afstand genomen van de francofone expansiezucht in Belgie. Franstalig Belgie is voor hen een ‘honte’ voor de francofonie in de wereldgemeenschap… wat de BUB over deze uitspraak ook mag repliceren…
“LA BELGIQUE SERA COMME LA SUISSE OU ELLE NE SERA PLUS”. Dat is het adagium van Bart De Wever. Dat is ook het adagium achter Plan X dat een back-up plan is als het gezond verstand het in Belgie finaal niet zal halen. Dat is er sowieso niet.
BDW houdt het bij die eerste zinsnede “La belgique sera comme la Suisse”… Hij maakt daar een punt van en zal – noodgedwongen en slim gezien – ‘de laatste Belg’ zijn… Dat is zijn strategie omdat zowel de super-Belgen als de Europeeers steeds klaar staan om hem in de ban te slaan als hij anders reageert dat ruikt naar… ‘separatisme’… Ik vind dat persoonlijk heel goed gezien van BDW…
Het tweede deel van het adagium ” ou elle ne sera plus” is dan enkel het loutere en finale gevolg van de koppigheid om eerder vast te houden aan een ‘insane’ staat die geen enkel bestaansrecht geniet. Ik bedoel hiermee het ‘surreaal Belgie’ dat de vloer veegt met allerlei goede beginselen die in de wereldgemeenschap als ‘normaal normaal normaal’ beschouwd worden (en waarvoor men niet eens partijen moet hebben om zulks te moeten bepleiten) en waarbij die staat belgie zich met haar zelfbegoochelingenmasker liever wentelt in “patat friet en chocolade”-mijmeringen (om het prettigheidsgevoel tijdens de krankzinnigheid wat ik peil te houden) i.p.v. een grondige mentaliteitswijziging alle kans te geven maar dit gezonde “Zwitserse model”-alternatief blijkbaar liever zwart maakt om intussen vast te houden aan een immens absurd en misdadig – 180-jaren durende – “Belgiqie c’est le paradis”-politiek… “Surrealisme” als surrogaat en dekmantel van een – in wezen – totaal krankzinnig geworden systeem… Je moet Belgie eens met de ogen van een lucide psychiater trachten te bekijken…
Dus, Bart De Wever : doe zo voort en laat u niet kisten, noch door BUB-ers, noch door BOB-ers noch door Die Hard-liners van het V-Vlaanderen… Ge zijt goed bezig! Laat u door niets of niemand kisten! Ook niet door diegenen die je allang als ‘verrader’ hebben afgevoerd.
Intussen staat het lucide buitenland klaar met Plan X om deze misdaad – dat luistert naar de naam ‘Belgie’ – van buitenuit ooit volledig te komen neutraliseren.
“Hét” is allemaal in voorbereiding.
Ooit vallen de schelpen van jullie ogen. En dan zullen jullie deze bevrijding omhelzen.
Bekijk die foto die bij deze post gevoegd is! dit is het ware gezicht van België !!!
het straalt minachting,verraad en haat uit tegen over Vlaanderen , dit smoelwerk drukt het hof uit en elke politieke Waal, en heel veel politieke Vlamingen die lijden aan dezelfde ziekte. ge vindt er zelfs de mimiek in terug van de naoorlogse repressie beulen . het is dit schorem dat Vlaanderen gebracht heeft waar het nu staat, verloederd , overwoekerd door gespuis , uitgemolken en vernederd.